Dzika róża i jej właściwości

Podobnie jak głóg, pięciornik kurze ziele, malina, truskawka, śliwa, jarzębina, należy do licznej, obejmującej 120 rodzajów i blisko  4000 gatunków – rodziny różowatych, która charakteryzuje się m.in. zawartością garbników, trójterpenów, flawonoidów, glikozydów fenolowych, saponin.

Róża dzika osiąga wysokość do 2m, rośnie w całym kraju, pospolita w zaroślach, na brzegach lasów, w pobliżu domostw, na miedzach i nieużytkach.

Ma duże, promieniste, różowe lub niemal białe kwiaty. Owoc pozorny, wewnątrz którego znajduje się wiele owoc ów właściwych w postaci małych, białawych orzeszków, powstaje przez umięśnienie dna kwiatowego. Liczne podgatunki róży różnią się między sobą, głównie ząbkowaniem liści. Dzika róża jest dostawcą wielu witamin, zwłaszcza w dużej ilości wit. C. Zawiera wiele katalizatorów i biostymulatorów potrzebnych do utrzymania zdrowia. Kwitnie od maja do końca lipca: owoce dojrzewają w sierpniu, wrześniu i pozostają na gałązkach do zimy. Zebrane owoce należy wysuszyć i w takim stanie mogą być przechowywane dwa lata. Surowcem leczniczym róży są owoce, kwiaty i liście.

(…)

Opracowała:

Angelika Ulatowska

Tel. kont.  503980191

 http://bioprzystan.pl/

 więcej – w numerze listopadowym miesięcznika “Optymalni”